Introducimos entrevista realizada a Saúl Santim, Portavoz Nacional de EN-Mocidade, que após 6 anos exercendo como tal, deixa a responsabilidade máxima en EN-Mocidade na X Asemblea Nacional que se celebra o 20 de outubro en Compostela. Saúl é licenciado en Dereito e na actualidade traballa na Fundación Compostela Deporte.

¿Cal é a avaliación que fai destes seis anos como máximo representante de Esquerda Nacionalista-Mocidade?
Fago unha avaliación altamente positiva, como organización xuvenil fomos quen de superar a crise na que estabamos inmersos, e ao longo destes seis anos e sobre todo despois da asemblea nacional do Porriño protagonizamos a maior expansión organizativa que tivo EN-Mocidade desde o seu nacemento. Porém, tampouco se pode cair na autocompracencia, na medida em que à vindeira mesa nacional, e ao vindeiro porta-voz aínda lle fican grandes retos por diante. Así e todo é de xustiza agradecer a todas aquelas persoas como Alberte Vila, Xiana Barros, Vítor Meizoso, Vítor Meirinho, Diego González o seu traballo nas Mesas Nacionais para que o proxecto de EN-Mocidade saise adiante, sen eles non estaríamos no bon momento no que están as mocidades. Fai seis anos e medio era impensábel que puidesemos participar dunha candidatura alternativa, con opcións reais de transformar Galiza Nova. De todas formas creo que pola capacidade política e de traballo somos e fomos exemplo mesmo para a propia Esquerda Nacionalista.

¿Cales foron, durante este tempo, as liñas de actuación prioritarias de Esquerda Nacionalista-Mocidade en Galiza Nova?
Desde Esquerda Nacionalista-Mocidade nestes seis anos houbo unha aposta clara polo traballo en Galiza Nova e no BNG. Para nós Galiza Nova e o BNG son dúas ferramentas esenciais para este País, que se non estivesen creada habería que crealas. Portanto para alén do noso humilde traballo en Galiza Nova, cos nosos acertos e as nosas eivas, que tamén as houbo, tamén tivemos sempre como obxectivo participar dos movementos sociais, sexan ou non nacionalistas. Mesmo temos compañeiros nosos que teñen participado na creación de centros sociais ao longo do noso país. Para ter unha visión real da sociedade galega cumpre interaccionar con ela. Formar parte da sociedade como un cidadán máis. Neste caso como un mozo máis.

¿Chegou a hora de renovar, pois?
Penso que en toda organización política é necesaria a renovación, de persoas de ideas e mesmo de métodos. Desde logo que xa era hora. Cmpre ter presente que as organizacións xuvenis tenden a renovarse muito mais rápido que o partidos políticos, entre outras cousas, porque a vida dun mozo ou dunha moza transcorre a unha velocidade muito maior, as mudanzas neses dez ou quince anos que dura a xuventude son muito máis rápidas. Por tanto, seis anos son suficientes para levar adiante un proxecto político. De todas formas ao longo destes anos foise incorporando xente nova os organismos de EN-Mocidade. Ademais, penso que a organización fica en moi boas mans, e que superarán con creces o feito até o de agora pola xeración que agora damos o relevo.

Unha renovación de persoas, ¿e de ideas?
Toda organización política precisa a renovación, de persoas como dixen anteriormente, mais tamén de ideas e de métodos. As organizacións como a nosa que pretenden transformar a sociedade, deben ser quen de adaptarse ás mudanzas que se dan na sociedade, e de atender ás súas demandas. No caso da mocidade é un segmento da sociedade que muda muito máis rapidamente, e portanto, unha organización xuvenil como EN-Mocidade, debe actualizar constantemente as súas análises sobre as necesidades e demandas da mocidade. Isto, leva aparellado mudanzas na praxe política e mesmo novas ideas para resolver os problemas que ten a mocidade galega.

¿Cal é a avalición que fai do traballo do BNG na Xunta e en concreto de Rubén Cela á fronte da Dirección Xeral de Xuventude?
O aceso do nacionalismo galego por primeira vez na súa historia ao goberno da xunta de galiza, descontando a época do tripartito coa presenza do PNG, por si proprio xa é un éxito. Ademais, o BNG ten un talante totalmente distinto no trato coa cidadanía, a diferenza do governo anterior. Este talante democrático do BNG é mesmo distinto ao que ten o PSOE, que xa vemos como actúa cando ten maioría absoluta, ou en casos como o de Lugo onde non é quen de aceitar que os cidadáns quixeron que o BNG voltase ao goberno municipal despois de 4 anos de maioría absoluta do BNG.
O que está claro que se está a por en marcha unha novas políticas culturais, de vivenda, industriais ou de benestar que están poñendo as bases para a transformación do país. Cada unha destas políticas teñen incidencia na mocidade. É indiscutíbel que desde por exemplo a consellaría de vivenda se está a facer esforzos na resolución dun problema tan grave como é o prezo da vivenda na Galiza. O que está claro é que a política de mocidade é unha política transversal que afecta a todos os departamentos da Xunta, e o grande problema é ser quen de incidir en todas as consellarías afectadas. De todas formas desde a propia dirección xeral se están a dar pasos importantes como son os centros quérote, o congresos de voluntariado e a participación das entidades de acción voluntaria no anteproxecto de lei de voluntariado. Tamén hai mudanzas substanciais na política de subvencións. De todas formas aínda ten a dirección Xeral de Xuventude un longo camiño que percorrer, tendo en conta o desatendida que deixou a mocidade o partido popular.

Agora a título persoal. ¿Cal é o seu futuro inmediato?
O meu futuro imediato é seguir participando e traballando no proxecto nacionalista tanto en Galiza Nova como no BNG ou na propria Esquerda Nacionalista-Mocidade. Aportando na medida das miñas posibilidades e dos compromisos que teño adquiridos tanto a nivel individual como colectivo.